خانه » رساله » رساله آیت ‌الله سیستانی » احکام تخلى (آیت الله سیستانی)

احکام تخلى (آیت الله سیستانی)

57 – واجب است انسان وقت تخلى و مواقع دیگر , عورت خود را از کسانى که مکلفند , اگر چه مثل خواهر و مادر با او محرم باشند , و همچنین از دیوانه و بچه اگر ممیز باشند یعنى خوب و بد را بفهمند بپوشاند ولى زن و شوهر لازم نیست عورت خود را از یکدیگر بپوشانند.
58 – لازم نیست با چیز مخصوصى عورت خود را بپوشاند.
و اگر مثلا با دست هم آن را بپوشاند کافى است .
59 – موقع تخلى باید بنابر احتیاط لازم طرف جلوى بدن یعنى شکم و سینه رو به قبله و پشت به قبله نباشد.
60 – اگر موقع تخلى طرف جلوى بدن کسى رو به قبله یا پشت به قبله باشد , و عورت خود را از قبله بگرداند کفایت نمى کند , و اگر جلوى بدن او رو به قبله یا پشت به قبله نباشد , احتیاط آن است که عورت را رو به قبله یا پشت به قبله ننماید.
61 – احتیاط مستحب آن است که طرف جلوى بدن در موقع استبراء که احکام آن بعدا گفته مى شود , و موقع تطهیر مخرج بول و غایط , رو به قبله و پشت به قبله نباشد.
62 – اگر براى آن که نامحرم او را نبیند مجبور شود رو به قبله یا پشت به قبله بنشیند , بنابر احتیاط لازم باید پشت به قبله بنشیند و اگر ممکن نباشد باید رو به قبله بنشیند.
و همچنین است اگر از جهت دیگر ناچار باشد که رو به قبله یا پشت به قبله بنشیند.
63 – احتیاط مستحب آن است که بچه را در وقت تخلى رو به قبله یا پشت به قبله ننشانند.
ولى اگر خود بچه بنشیند , جلوگیرى از او واجب نیست .
64 – در چهار جا تخلى حرام است : ( اول ) در کوچه هاى بن بست در صورتى که صاحبانش اجازه نداده باشند.
( دوم ) در ملک کسى که اجازه تخلى نداده است .
( سوم ) در جایى که براى عده مخصوصى وقف شده است مثل بعضى از مدرسه ها.
( چهارم ) روى قبر مؤمنین در صورتى که بى احترامى به آنان باشد و همچنین هر جایى که تخلى موجب هتک حرمت یکى از مقدسات دین یا مذهب شود.
65 – در سه صورت مخرج غایط فقط با آب پاک مى شود.
( اول ) آن که با غایط نجاست دیگرى مثل خون بیرون آمده باشد.
( دوم ) آن که نجاستى از خارج به مخرج غایط رسیده باشد.
( سوم ) آن که اطراف مخرج بیشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد , و در غیر این سه صورت مى توان مخرج را با آب شست و یا به دستورى که بعدا گفته مى شود , با پارچه و سنگ و مانند اینها پاک کرد , اگر چه شستن با آب بهتر است .
66 – مخرج بول با غیر آب پاک نمى شود.
و در کر و جارى اگر بعد از برطرف شدن بول یک مرتبه بشویند کافى است , ولى با آب قلیل احتیاط مستحب آن است که دو مرتبه شسته شود و سه مرتبه شستن بهتر است .
67 – اگر مخرج غایط را با آب بشویند , باید چیزى از غایط در آن نماند.
ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد و اگر در دفعه اول طورى شسته شود که ذره اى از غایط در آن نماند , دوباره شستن لازم نیست .
68 – با سنگ و کلوخ و پارچه و مانند اینها اگر خشک و پاک باشند مى شود مخرج غایط را تطهیر کرد , و چنانچه رطوبت کمى داشته باشند که به مخرج نرسد اشکال ندارد.
69 – مخرج غایط را اگر یک مرتبه با سنگ و کلوخ یا پارجه کاملا پاکیزه نماید کفایت مى کند , ولى بهتر آن است که سه مرتبه انجام دهد.
بلکه با سه قطعه هم باشد و اگر با سه مرتبه پاکیزه نشود باید به قدرى اضافه نماید تا مخرج کاملا پاکیزه شود , ولى باقى ماندن ذره هاى کوچکى که دیده نمى شود اشکال ندارد.
70 – پاک کردن مخرج غایط با چیزهایى که احترام آنها لازم است مانند کاغذى که اسم خدا و پیغمبران بر آن نوشته شده حرام است .
و پاک شدن مخرج با استخوان و سرگین محل اشکال است .
71 – اگر شک کند که مخرج را تطهیر کرده یا نه , لازم است تطهیر نماید , اگر چه عادتا بعد از بول یا غایط فورا تطهیر مى کرده .
72 – اگر بعد از نماز شک کند که قبل از نماز , مخرج را تطهیر کرده یا نه نمازى که خوانده صحیح است , ولى براى نمازهاى بعدى باید تطهیر کند.

حتما ببینید

احکام روزه ( آیت الله سیستانی )

1/1558 – روزه آن است که انسان براى انجام خواست خداوند عالم از اذان صبح …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *