خانه » رساله » شرایط لباس نمازگزار ( آیت الله سیستانی )

شرایط لباس نمازگزار ( آیت الله سیستانی )

806 – لباس نمازگزار شش شرط دارد : اول آن که پاک باشد.
دوم آن که مباح باشد.
سوم آن که از اجزاء مردار نباشد.
چهارم آن که از حیوان حرام گوشت نباشد پنجم و ششم آن که اگر نمازگزار مرد است , لباس او ابریشم خالص و طلا باف نباشد.
و تفصیل اینها در مسایل آینده گفته مى شود.
( شرط اول ).

807 – شرط اول لباس نمازگزار باید پاک باشد , و اگر کسى در حال اختیار با بدن یا لباس نجس نماز بخواند , نمازش باطل است .
808 – کسى که از روى تقصیر نمى داند با بدن و لباس نجس نماز باطل است , اگر با بدن یا لباس نجس نماز بخواند , بنابر احتیاط لازم , نمازش باطل مى باشد.
809 – اگر به واسطه ندانستن مساله از رو تقصیر چیز نجس را نداند نجس است , مثلا نداند عرق کافر نجس است و با آن نماز بخواند نمازش بنابر احتیاط لازم باطل است .
810 – اگر کسى یقین دارد که بدن یا لباسش نجس نیست و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نمازش صحیح است .
811 – اگر فراموش کند که بدن یا لباسش نجس است , و در بین نماز یا بعد از آن یادش بیاید , چنانچه فراموشى او از روى اهمال و بى اعتنایى بوده باید بنابر احتیاط لازم نماز را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نماید , و در غیر این صورت لازم نیست نماز را دوباره بخواند ولى اگر در میان نماز یادش بیاید باید به دستورى که در مساله بعد گفته مى شود عمل کند.
812 – کسى که در وسعت وقت مشغول نماز است اگر در بین نماز ملتفت شود که بدن یا لباسش نجس شده و احتمال دهد که بعد از شروع در نماز نجس شده باشد در صورتى که آب کشیدن بدن یا لباس یا عوض کردن لباس یا بیرون آوردن آن نماز را به هم نمى زند در بین نماز بدن یا لباس را آب بکشد یا لباس را عوض نماید یا اگر چیز دیگرى عورت او را پوشانده لباس را بیرون آورد ولى چنانچه طورى باشد که اگر بدن یا لباس را آب بکشد یا لباس را عوض کند یا بیرون آورد نماز به هم مى خورد یا اگر لباس را بیرون آورد برهنه مى ماند باید بنابر احتیاط لازم نماز را دوباره با لباس پاک بخواند.
813 – کسى که در تنگى وقت مشغول نماز است اگر در بین نماز ملتفت شود که لباسش نجس شده و احتمال دهد که پس از شروع در نماز نجس شده باشد در صورتى که آب کشیدن یا عوض کردن یا بیرون آوردن لباس نماز را به هم نمى زند و مى تواند لباس را بیرون آورد باید لباس را آب بکشد یا عوض کند , یا اگر چیز دیگرى عورت او را پوشانده لباس را بیرون آورد و نماز را تمام کند , اما اگر چیز دیگرى عورت او را نپوشانده و لباس را هم نمى تواند آب بکشد یا عوض کند , باید با همان لباس نجس نماز را تمام کند.
814 – کسى که در تنگى وقت مشغول نماز است , اگر در بین نماز ملتفت شود که بدن او نجس شده و احتمال دهد که پس از شروع در نماز نجس شده باشد در صورتى که آب کشیدن بدن نماز را به هم نمى زند بدن را آب بکشد و اگر نماز را به هم مى زند باید با همان حال نماز را تمام کند و نماز او صحیح است .
815 – کسى که در پاک بودن بدن یا لباس خود شک دارد چنانچه جستجو نماید و چیزى در آن نبیند و نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد که بدن یا لباسش نجس بوده نماز او صحیح است ولى اگر جستجو نکرده باشد بنابر احتیاط لازم باید نمازش را دوباره بخواند و چنانچه وقت گذشته قضا نماید.
816 – اگر لباس را آب بکشد و یقین کند که پاک شده است و با آن نماز بخواند , و بعد از نماز بفهمد پاک نشده نمازش صحیح است .
817 – اگر خونى در بدن یا لباس خود ببیند و یقین کند که از خونهاى نجس نیست .
مثلا یقین کند که خون پشه است , چنانچه بعد از نماز بفهمد که از خونهایى بوده که نمى شود با آن نماز خواند , نمازش صحیح است .
818 – اگر یقین کند خونى که در بدن یا لباس او است خون نجسى است که نماز با آن صحیح است , مثلا یقین کند خون زخم و دمل است چنانچه بعد از نماز بفهمد خونى بوده که نماز با آن باطل است , نمازش صحیح است .
819 – اگر نجس بودن چیزى را فراموش کند و بدن یا لباسش با رطوبت به آن برسد , و در حال فراموشى نماز بخواند و بعد از نماز یادش بیاید نمازش صحیح است .
ولى اگر بدنش با رطوبت به چیزى که نجس بودن آن را فراموش کرده برسد و بدون این که خود را آب بکشد , غسل کند و نماز بخواند غسل و نمازش باطل است , مگر این که طورى باشد که به غسل نمودن , بدن نیز پاک شود , و نیز اگر جایى از اعضا وضو با رطوبت به چیزى که نجس بودن آن را فراموش کرده برسد و پیش از آن که آنجا را آب بکشد , وضو بگیرد و نماز بخواند , وضو و نمازش باطل مى باشد , مگر این که طورى باشد که به وضو گرفتن اعضا وضو نیز پاک شود.
820 – کسى که فقط یک لباس دارد , اگر بدن و لباسش نجس شود و به اندازه آب کشیدن یکى از آنها آب داشته باشد , احتیاط لازم این است که بدن را آب کشیده با لباس نجس نماز بخواند و جایز نیست که لباس را آب کشیده و با بدن نجس نماز بخواند ولى در صورتى که نجاست لباس بیشتر یا شدیدتر باشد مخیر است که هر کدام را مى خواهد آب بکشد.
821 – کسى که غیر از لباس نجس , لباس دیگرى ندارد , باید با لباس نجس نماز بخواند و نمازش صحیح است .
822 – کسى که دو لباس دارد , اگر بداند یکى از آنها نجس است و نداند کدام یک آنها است , چنانچه وقت دارد , باید با هر دو لباس نماز بخواند مثلا اگر مى خواهد نماز ظهر و عصر بخواند باید با هر کدام یک نماز ظهر و یک نماز عصر بخواند , ولى اگر وقت تنگ است , با هر کدام نماز بخواند کافى است .
( شرط دوم ).

823 – شرط دوم لباس نمازگزار باید مباح باشد , و کسى که مى داند پوشیدن لباس غصبى حرام است , یا این که از روى تقصیر حکم مساله را نداند اگر عمدا در آن لباس نماز بخواند بنابر احتیاط باطل است .
ولى در چیزهایى که به تنهایى عورت را نمى پوشاند و هم چنین چیزهایى که فعلا نمازگزار آنها را نپوشیده مانند دستمال بزرگ یا لنگى که در جیب گذاشته شود اگر چه بشود عورت را با آنها پوشانید , و هم چنین چیزهایى که نمازگزار آنها را پوشیده ولى ساتر مباح دیگرى دارد , در تمام این صور غصبى بودن آنها به نماز ضررى ندارد هر چند احتیاط در ترک است .
824 – کسى که مى داند پوشیدن لباس غصبى حرام است , ولى حکم نماز خواندن در آن را نمى داند اگر عمدا با لباس غصبى نماز بخواند به تفصیلى که در مساله قبلى گف ته شد نمازش بنابر احتیاط باطل است .
825 – اگر نداند که لباس او غصبى است یا فراموش کند و با آن لباس نماز بخواند , نمازش صحیح است ولى اگر کسى خودش لباس را غصب نماید و فراموش کند که غصب کرده است و با آن نماز بخواند نمازش بنابر احتیاط باطل است .
826 – اگر نداند یا فراموش کند که لباس او غصبى است و در بین نماز بفهمد , چنانچه چیز دیگرى عورت او را پوشانده است و مى تواند فورا یا بدون این که موالات ( یعنى پى در پى بودن نماز ) به هم بخورد , لباس غصبى را بیرون آورد , باید آن را بیرون آورد , و اگر چیز دیگرى عورت او را نپوشانده , یا نمى تواند لباس غصبى را فورا بیرون آورد , یا اگر بیرون آورد پى در پى بودن نماز به هم مى خورد.
در صورتى که به مقدار یک رکعت هم وقت داشته باشد , باید نماز را بشکند و با لباس غیر غصبى نماز بخواند , و اگر به این مقدار وقت ندارد , باید در حال نماز لباس را بیرون آورد و به دستور نماز برهنگان , نماز را تمام نماید.
827 – اگر کسى براى حفظ جانش با لباس غصبى نماز بخواند یا مثلا براى این که دزد لباس غصبى را نبرد با آن نماز بخواند نمازش صحیح است .
828 – اگر با عین پولى که خمس آن را نداده لباس بخرد , حکم نماز خواندن در آن لباس حکم نماز خواندن در لباس غصبى است .
( شرط سوم ).

829 – شرط سوم لباس نمازگزار ( حتى چیزهایى که به تنهایى عورت را نمى پوشاند بنابر احتیاط لازم ) باید از اجزاء مردار حیوانى که خون جهنده دارد , یعنى حیوانى که اگر رگش را ببرند خون از آن جستن مى کند نباشد , بلکه اگر از مردار حیوانى که مانند ماهى و مار خون جهنده ندارد لباس تهیه کند احتیاط مستحب آن است که با آن نماز نخواند.
830 – هرگاه چیزى از مردار نجس مانند گوشت و پوست آن که روح داشته همراه نمازگزار باشد صحت نمازش بعید نیست .
831 – اگر چیزى از مردار حلال گوشت مانند مو و پشم که روح ندارد – همراه نمازگزار باشد , یا با لباسى که از آنها تهیه کرده اند , نماز بخواند نمازش صحیح است .
( شرط چهارم ).

832 – شرط چهارم لباس نمازگزار غیر چیزهایى که به تنهایى عورت را نمى پوشاند مثل جوراب باید از اجزاء درندگان بلکه بنابر احتیاط لازم از مطلق حیوان حرام گوشت نباشد و هم چنین باید که بدن و لباسش به بول و یا مدفوع یا عرق یا شیر یا موهاى آن حیوان آلوده نباشد , ولى اگر یک موى حیوان مثلا بر لباس او باشد ضرر ندارد و هم چنین است اگر چیزى از آنها را مثلا در قوطى گذاشته و با خود حمل نماید.
833 – اگر آب دهان یا بینى یا رطوبت دیگرى از حیوان حرام گوشت , مانند گربه بر بدن یا لباس نمازگزار باشد , چنانچه تر باشد نماز باطل است , و اگر خشک شده و عین آن برطرف شده باشد , نماز صحیح است .
834 – اگر مو و عرق و آب دهان کسى بر بدن یا لباس نمازگزار باشد اشکال ندارد و هم چنین جایز است با مروارید و موم و عسل نماز بخواند.
835 – اگر شک داشته باشد که لباس از حیوان حلال گوشت است یا حرام گوشت , چه در داخله تهیه شده باشد چه در خارجه , جایز است که با آن نماز بخواند.
836 – معلوم نیست که صدف از اجزاء حیوان حرام گوشت باشد پس جایز است که انسان با آن نماز بخواند.
837 – پوشیدن خز خالص و هم چنین سنجاب در نماز اشکال ندارد , ولى احتیاط مستحب آن است که با پوست سنجاب نماز نخوانند.
838 – اگر با لباسى که نمى داند یا فراموش کرده که از حیوان حرام گوشت است نماز بخواند , بنابر احتیاط مستحب آن نماز را دوباره بخواند.
( شرط پنجم ).

839 – شرط پنجم پوشیدن لباس طلا باف براى مردان حرام است و نماز با آن باطل است , ولى براى زنان در نماز و غیر نماز اشکال ندارد.
840 – پوشیدن طلا مثل آویختن زنجیر طلا به سینه و انگشترى طلا به دست کردن , و بستن ساعت مچى طلا به دست , و عینک طلا گذاشتن براى مرد حرام , و نماز خواندن با آنها باطل است .
ولى براى زن در نماز و غیر نماز اشکال ندارد.
841 – اگر مردى نداند یا فراموش کند که انگشترى یا لباس او از طلا است , یا شک داشته باشد و با آن نماز بخواند , نمازش صحیح است .
( شرط ششم ).

842 – شرط ششم لباس مرد نمازگزار حتى عرق چین و بند شلوار او بنابر احتیاط مستحب باید ابریشم خالص نباشد و در غیر نماز هم پوشیدن آن براى مردان حرام است .
843 – اگر تمام آستر لباس یا مقدارى از آن ابریشم خالص باشد پوشیدن آن براى مرد حرام و نماز در آن باطل است .
844 – لباسى را که نمى داند از ابریشم خالص است یا چیز دیگر جایز است بپوشد و نماز در آن نیز اشکال ندارد.
845 – دستمال ابریشمى و مانند آن اگر در جیب مرد باشد اشکال ندارد , و نماز را باطل نمى کند.
846 – پوشیدن لباس ابریشمى براى زن , در نماز و غیر نماز اشکال ندارد.
847 – پوشیدن لباس غصبى و ابریشمى خالص و طلا باف در حال ناچارى مانعى ندارد , و نیز کسى که ناچار است لباس بپوشد و لباس دیگرى غیر از اینها ندارد , مى تواند با این لباسها نماز بخواند.
848 – اگر غیر از لباس غصبى لباس دیگرى ندارد , و ناچار نیست لباس بپوشد , باید به دستورى که براى برهنگان گفته شد نماز بخواند.
849 – اگر غیر از لباسى که از حیوان درنده تهیه شده لباس دیگرى ندارد , چنانچه در پوشیدن لباس ناچار باشد , مى تواند با همان لباس نماز بخواند و اگر ناچار نباشد باید به دستورى که براى برهنگان گفته شد نماز را به جا آورد , و اگر غیر از لباسى که از حیوان حرام گوشت – غیر درنده – تهیه شده لباس دیگرى ندارد چنانچه ناچار به پوشیدن آن لباس نباشد احتیاط لازم آن است که دو بار نماز بخواند یک بار با آن لباس و بار دیگر هم به دستورى که براى برهنگان گفته شد.
850 – اگر مرد غیر از لباس ابریشمى خالص یا طلا باف , لباس دیگرى نداشته باشد , چنانچه در پوشیدن لباس ناچار نباشد , باید به دستورى که براى برهنگان گفته شد نماز بخواند.
851 – اگر چیزى ندارد که در نماز عورت خود را با آن بپوشاند واجب است اگر چه به کرایه یا خریدارى باشد , تهیه نماید.
ولى اگر تهیه آن به قدرى پول لازم دارد که نبست به دارایى او زیاد است یا طورى است که اگر پول را به مصرف لباس برساند به حال او ضرر دارد , مى تواند به دستورى که براى برهنگان گفته شد نماز بخواند.
852 – کسى که لباس ندارد , اگر دیگرى لباس به او ببخشد یا عاریه دهد , چنانچه قبول کردن آن براى او مشقت نداشته باشد باید قبول کند , بلکه اگر عاریه کردن یا طلب بخشش براى او سخت نیست , باید از کسى که لباس دارد , طلب بخشش یا عاریه نماید.
853 – پوشیدن لباسى که پارچه یا رنگ یا دوخت آن براى کسى که مى خواهد آن را بپوشد معمول نیست , در صورتى که موجب هتک حرمت و خوارى او باشد حرام است , ولى اگر با آن لباس نماز بخواند هر چند ساترش فقط آن باشد نمازش صحیح است .
854 – اگر مرد لباس زنانه و زن لباس مردانه بپوشد در صورتى که زی خود قرار دهد بنابر احتیاط حرام است ولى نماز خواندن با آن در هر صورت صحیح است .
855 – کسى که باید خوابیده نماز بخواند اگر لحافش از اجزاء حیوان درنده – بلکه مطلق حیوان حرام گوشت بنابر احتیاط لازم – باشد یا نجس یا از ابریشم باشد در صورتى که پوشیدن بر آن صدق کند , نماز در آن نیز جایز نیست , ولى مجرد روى خود کشیدن آن عیبى ندارد و ضرر به نماز نمى رساند و اما تشک به هر حال عیب ندارد , مگر اینکه مقدارى از آن را به خود بپیچد که در عرف پوشیدن گفته شود , در این صورت حکم آن حکم لحاف است .
( ).

مواردى که لازم نیست بدن و لباس نمازگزار پاک باشد

856 – در سه صورت که تفصیل آنها بعدا گفته مى شود , اگر بدن یا لباس نمازگزار نجس باشد , نماز او صحیح است : اول آنکه به واسطه زخم یا جراحت یا دملى که در بدن اوست .
لباس یا بدنش به خون آلوده شده باشد.
دوم آنکه بدن یا لباس او به مقدار کمتر از درهم ( که تقریبا به اندازه بند سر انگشت ابهام – شست – مى شود ) بخون آلوده باشد.
سوم آنکه ناچار باشد با بدن یا لباس نجس نماز بخواند و نیز در یک صورت اگر لباس نمازگزار نجس باشد نماز او صحیح است و آن صورت آن است که لباسهاى کوچک او مانند جوراب و عرقچین نجس باشد.
و احکام این چهار صورت مفصلا در مسائل بعد گفته مى شود.

857 – اگر در بدن یا لباس نمازگزار , خون زخم یا جراحت یا دمل باشد تا وقتى که زخم یا جراحت یا دمل خوب نشده است مى تواند با آن خون نماز بخواند و همچنین است اگر چرکى که با خون بیرون آمده یا دوایى که روى زخم گذاشته اند و نجس شده در بدن یا لباس او باشد.
858 – اگر خون بریدگى و زخمى که بزودى خوب مى شود و شستن آن آسان است , در بدن یا لباس نمازگزار باشد , نماز او باطل است .
859 – اگر جایى از بدن یا لباس که با زخم فاصله دارد , به رطوبت زخم نجس شود , جایز نیست با آن نماز بخواند.
ولى اگر مقدارى از بدن یا لباس که معمولا به رطوبت زخم آلوده مى شود , به رطوبت آن نجس شود نماز خواندن با آن مانعى ندارد.
860 – اگر از بواسیر که دانه هاى آن بیرون نباشد یا زخمى که توى دهان و بینى و مانند اینها است , خونى به بدن یا لباس برسد , ظاهر این است که مى تواند با آن نماز بخواند , و امام خون بواسیرى که دانه هاى آن بیرون است بدون اشکال نماز خواندن با آن جایز است .
861 – کسى که بدنش زخم است , اگر در بدن یا لباس خود خونى که بیشتر از درهم است ببیند و نداند از زخم است یا خون دیگر , احتیاط واجب آن است که با آن نماز نخواند.
862 – اگر چند زخم در بدن باشد و به طورى نزدیک هم باشند که یک زخم حساب شود , تا وقتى همه خوب نشده اند نماز خواندن با خون آنها اشکال ندارد.
ولى اگر به قدرى از هم دور باشند که هر کدام یک زخم حساب شود , هر کدام که خوب شد , باید براى نماز بدن و لباس را از خون آن آب بکشد.
863 – اگر سر سوزنى خون حیض در بدن یا لباس نمازگزار باشد , نماز او باطل است و بنابر احتیاط خون نجس العین مثل خوک و مردار و حیوان حرام گوشت و خون نفاس و استحاضه نیز چنین است .
ولى خونهاى دیگر مثل خون بدن انسان یا خون حیوان حلال گوشت اگر چه در چند جاى بدن و لباس باشد , در صورتى که روى هم کمتر از درهم باشد نماز خواندن با آن اشکال ندارد.
864 – خونى که به لباس بى آستر بریزد و به پشت آن برسد , یک خون حساب مى شود , ولى اگر پشت آن جدا خونى شود , باید هر کدام را جدا حساب نمود پس اگر خونى که در پشت و روى لباس است روى هم کمتر از درهم باشد , نماز با آن صحیح و اگر بیشتر باشد , نماز با آن باطل است .
865 – اگر خون روى لباسى که آستر دارد بریزد و به آستر آن برسد یا به آستر بریزد و روى لباس خونى شود , باید هر کدام را جدا حساب نمود مگر در صورتى که متصل به هم باشند به طورى که در نزد عرف یک خون حساب شود , پس اگر خون روى لباس و آستر کمتر از درهم باشد , نماز با آن صحیح و اگر بیشتر باشد نماز با آن باطل است .
866 – اگر خون بدن یا لباس کمتر از درهم باشد و رطوبتى به آن برسد که اطراف را آلوده کند , نماز با آن باطل است , اگر چه خون و رطوبتى که به آن رسیده به اندازه درهم نباشد , ولى اگر رطوبت فقط به خون برسد و اطراف را آلوده نکند , ظاهر این است که نماز خواندن با آن اشکال ندارد.
867 – اگر بدن یا لباس خونى نشود , ولى به واسطه رسیدن با رطوبت به خون نجس شود , اگر چه مقدارى که نجس شده کمتر از درهم باشد , نمى شود با آن نماز خواند.
868 – اگر خونى که در بدن یا لباس است کمتر از درهم باشد و نجاست دیگرى به آن برسد , مثلا یک قطره بول روى آن بریزد , در صورتى که به بدن یا لباس برسد , نماز خواندن با آن جایز نیست بلکه اگر به بدن یا لباس هم نرسد بنابر احتیاط لازم نماز خواندن با آن صحیح نیست .
869 – اگر لباسهاى کوچک نمازگزار مثل عرقچین و جوراب که نمى شود با آنها عورت را پوشانید نجس باشد , چنانچه – بنابر احتیاط لازم – از مردار نجس یا از حیوان نجس العین مانند سگ درست نشده باشد , نماز با آنها صحیح است و نیز اگر با انگشترى نجس نماز بخواند اشکال ندارد.
870 – چیز نجس مانند دستمال و کلید و چاقوى نجس جایز است همراه نمازگزار باشد , و بعید نیست که مطلق لباس نجس که همراه اوست ضررى به نماز نرساند.
871 – گر مى داند خونى که در بدن یا لباس او است کمتر از درهم است , ولى احتمال مى دهد از خونهایى باشد که عفو در آنها نیست جایز است با آن خون نماز بخواند و شستنش لازم نیست .
872 – اگر خونى که در لباس یا بدن است کمتر از درهم باشد و نداند که از خونهایى است که عفو در آنها نیست , و نماز بخواند و بعد معلوم شود که از خونهایى بوده که عفو در آنها نیست اعاده نماز لازم نیست , و همچنین است اگر اعتقاد نماید که کمتر از درهم است و نماز بخواند و بعد معلوم شود که به مقدار درهم یا بیشتر بوده در این صورت نیز حاجتى به اعاده نیست .
( ).

چیزهایى که در لباس نمازگزار مستحب است

873 – چند چیز در لباس نمازگزار مستحب است که از آن جمله است : عمامه با تحت الحنک , پوشیدن عبا و لباس سفید و پاکیزه ترین لباسها , استعمال بوى خوش , و دست کردن انگشترى عقیق .
( ).

چیزهایى که در لباس نمازگزار مکروه است

874 – چند چیز در لباس نمازگزار مکروه است و از آن جمله است : پوشیدن لباس سیاه و چرک و تنگ و لباس شرابخوار و لباس کسى که از نجاست پرهیز نمى کند و لباسى که نقش صورت دارد و نیز باز بودن تکمه هاى لباس و دست کردن انگشترى که نقش صورت دارد مکروه مى باشد.


الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج به حق زینب کبری سلام الله علیها

حتما ببینید

فتوای امام خامنه ای درباره روزه ماه رمضان در شرایط کرونا

پرسش و پاسخ به شرح زیر است: سؤال: در شرایط کنونی که بیماری کرونا شیوع پیدا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *