خانه » رساله » غسلهاى واجب ( آیت الله سیستانی )

غسلهاى واجب ( آیت الله سیستانی )

1/350 – غسلهاى واجب هفت است : اول : غسل جنابت .

دوم : غسل حیض .
سوم : غسل نفاس .
چهارم : غسل استحاضه .
پنجم : غسل مس میت .
ششم : غسل میت .
هفتم : غسلى که به واسطه نذر و قسم و مانند اینها واجب مى شود.
( احکام جنابت آیت الله سیستانی ).

351 – به دو چیز انسان جنب مى شود.
اول : جماع .
دوم : بیرون آمدن منى , در خواب باشد یا بیدارى , کم باشد یا زیاد , با شهوت باشد یا بى شهوت , با اختیار باشد یا بى اختیار.
352 – اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است یا بول یا غیر اینها , چنانچه با شهوت و جستن بیرون آمده و بعد از بیرون آمدن آن بدن سست شده , آن رطوبت حکم منى را دارد , و اگر هیچ یک از این سه نشانه یا بعضى از اینها را نداشته باشد , حکم منى را ندارد , ولى در مریض لازم نیست آن رطوبت با جستن بیرون آمده باشد و در موقع بیرون آمدن بدن سست شود , بلکه اگر با شهوت بیرون آید در حکم منى است .
353 – اگر از مردى که مریض نیست آبى بیرون آید که یکى از سه نشانه اى که در مساله پیش گفته شد داشته باشد , و نداند نشانه هاى دیگر را داشته یا نه , چنانچه پیش از بیرون آمدن آب , وضو داشته مى تواند به همان وضو اکتفا کند , و اگر وضو نداشته کافى است فقط وضو بگیرد , و غسل بر او لازم نیست .
354 – مستحب است انسان بعد از بیرون آمدن منى بول کند , و اگر بول نکند و بعد از غسل , رطوبتى از او بیرون آید که نداند منى است یا رطوبت دیگر , حکم منى را دارد.
355 – اگر انسان با زنى جماع کند و به اندازه ختنه گاه یا بیشتر داخل شود , در قبل باشد یا در دبر , بالغ باشند یا نابالغ , اگر چه منى بیرون نیاید هر دو جنب مى شوند.
356 – اگر شک کند که به مقدار ختنه گاه داخل شده یا نه غسل بر او واجب نیست .
357 – اگر نعوذ باللّه با حیوانى نزدیکى نماید منى از او بیرون آید غسل تنها کافى است , و اگر منى بیرون نیاید , چنانچه پیش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها کافى است , و اگر وضو نداشته احتیاط واجب آن است که غسل کند , و وضو هم بگیرد , و همچنین است حکم در نزدیکى نمودن با مرد یا پسر.
358 – اگر منى از جاى خود حرکت کند و بیرون نیاید , یا انسان شک کند که منى از او بیرون آمده یا نه , غسل بر او واجب نیست .
359 – کسى که نمى تواند غسل کند ولى تیمم برایش ممکن است , بعد از داخل شدن وقت نماز هم مى تواند با عیال خود نزدیکى کند.
360 – اگر در لباس خود منى ببیند و بداند که از خود او است و براى آن غسل نکرده , باید غسل کند و نمازهایى را که یقین دارد بعد از بیرون آمدن منى خوانده قضا کند , ولى نمازهایى را که احتمال مى دهد پیش از بیرون آمدن آن منى خوانده لازم نیست قضا نماید.
( چیزهایى که بر جنب حرام است ).

361 – پنج چیز بر جنب حرام است : اول : رساندن جایى از بدن خود به خط قرآن , یا به اسم خدا به هر لغت که باشد و بهتر آن است که به اسماء پیغمبران و امامان و حضرت زهراء علیهم السلام نیز نرساند.
دوم : رفتن در مسجد الحرام و مسجد پیغمبر صلى اللّه علیه و آله و سلم اگر چه از یک در داخل و از در دیگر خارج شود.
سوم : توقف در مساجد دیگر , و همچنین بنابر احتیاط واجب در حرم امامان علیهم السلام , ولى اگر از مسجد عبور کند مثل اینکه از یک در مسجد داخل و از در دیگر خارج شود , مانعى ندارد.
چهارم : داخل شدن در مسجد براى برداشتن چیزى و همچنین گذاشتن چیزى در آن بنابر احتیاط لازم .
پنجم : خواندن هر یک از آیات سجده واجب و آن در چهار سوره است : اول : سوره سى و دوم قرآن الم تنزیل دوم : سوره چهل و یکم حم سجده سوم : سوره پنجاه و سوم والنجم چهارم : سوره نود و ششم اقرا.
( چیزهایى که بر جنب مکروه است ).

362 – نه چیز بر جنب مکروه است : اول و دوم : خوردن و آشامیدن ولى اگر صورت و دستها را بشوید و مضمضه بکند مکروه نیست و اگر تنها دستها را بشوید کراهت کمتر مى شود.
سوم : خواندن بیشتر از هفت آیه از قرآن که سجده واجب ندارد.
چهارم : رساندن جایى از بدن به جلد و حاشیه و بین خطهاى قرآن .
پنجم : همراه داشتن قرآن .
ششم : خوابیدن .
ولى اگر وضو بگیرد یا به واسطه نداشتن آب , بدل از غسل تیمم کند مکروه نیست .
هفتم : خضاب کردن به حنا و مانند آن .
هشتم : مالیدن روغن به بدن .
نهم : جماع کردن بعد از آنکه محتلم شده , یعنى در خواب منى از او بیرون آمده است .
( غسل جنابت ).

363 – غسل جنابت براى خواندن نماز واجب و مانند آن واجب مى باشد ولى براى نماز میت و سجده سهو و سجده شکر و سجده هاى واجب قرآن غسل جنابت لازم نیست .
364 – لازم نیست در وقت غسل , نیت کند که غسل واجب مى کند , بلکه اگر فقط قصد قربت یعنى براى انجام خواست خداوند عالم غسل کند کافى است .
365 – اگر یقین کند وقت نماز شده و نیت غسل واجب کند بعد معلوم شود که پیش از وقت غسل کرده , غسل او صحیح است .
366 – غسل جنابت را به دو قسم مى شود انجام داد.
( غسل ترتیبى ).

367 – در غسل ترتیبى باید به نیت غسل , بنابر احتیاط لازم اول تمام سر و گردن , و بعد بدن را بشوید و بهتر آن است که اول طرف راست , بعد طرف چپ بدن را بشوید , و تحقق غسل ترتیبى به حرکت دادن هر یک از اعضاء سه گانه زیر آب به قصد غسل بى اشکال نیست و احتیاط در اکتفا نکردن به او است , و اگر عمدا یا از روى فراموشى یا به واسطه ندانستن مساله بدن را قبل از سر بشوید غسل او باطل است .
368 – در صورتى که بدن را قبل از سر بشوید لازم نیست غسل را اعاده کند بلکه چنانچه بدن را دوباره بشوید غسل او صحیح خواهد شد.
369 – اگر یقین نکند که هر دو قسمت یعنى سر و گردن و بدن را کاملا غسل داده , باید براى آنکه یقین کند , هر قسمتى را که مى شوید مقدارى از قسمت دیگر را هم با آن قسمت بشوید.
370 – اگر بعد از غسل بفهمد جایى از بدن را نشسته و نداند کجاى بدن است دوباره شستن سر لازم نیست , و فقط هر جایى را از بدن که احتمال مى دهد نشسته باید بشوید.
371 – اگر بعد از غسل بفهمد مقدارى از بدن را نشسته , چنانچه از طرف چپ باشد شستن همان مقدار کافى است .
و اگر از طرف راست باشد احتیاط مستحب آن است که بعد از شستن آن مقدار , دوباره طرف چپ را بشوید.
و اگر از سر و گردن باشد باید بعد از شستن آن مقدار , دوباره بدن را بشوید.
372 – اگر پیش از تمام شدن غسل , در شستن مقدارى از طرف چپ یا طرف راست شک کند , لازم است که آن مقدار را بشوید , و اگر در شستن مقدارى از سر و گردن شک کند , بنابر احتیاط لازم باید بعد از شستن آن دوباره طرف راست و طرف چپ را بشوید.
( غسل ارتماسى ).

1/372 – غسل ارتماسى به دو نحو انجام مى گیرد : دفعى و تدریجى .

373 – در غسل ارتماسى دفعى باید در یک آن آب تمام بدن را فرا بگیرد , ولى معتبر نیست که قبل از شروع در غسل تمام بدن بیرون آب باشد بلکه اگر مقدارى از آن بیرون باشد و به نیت غسل در آب فرو رود کفایت مى کند.
374 – در غسل ارتماسى تدریجى باید بدن را به نیت غسل تدریجا با حفظ وحدت عرفى در آب فرو برد و در این قسم لازم است که تمام بدن قبل از شروع در غسل بیرون آب باشد.
375 – اگر بعد از غسل ارتماسى بفهمد که به مقدارى از بدن آب نرسیده , جاى آن را بداند یا نداند , باید دوباره غسل کند.
376 – اگر براى غسل ترتیبى وقت ندارد , و براى ارتماسى وقت دارد , باید غسل ارتماسى کند.
377 – کسى که براى حج یا عمره احرام بسته , نمى تواند غسل ارتماسى کند , ولى اگر از روى فراموشى غسل ارتماسى کند غسلش صحیح است .
( احکام غسل کردن آیت الله سیستانی ).

378 – در غسل ارتماسى یا ترتیبى پاک بودن تمام بدن پیش از غسل لازم نیست , بلکه اگر به فرو رفتن در آب یا ریختن آب به قصد غسل بدن پاک شود غسل محقق مى شود.
379 – کسى که از حرام جنب شده با آب گرم غسل کند اگر چه عرق مى کند غسل او صحیح است و احتیاط مستحب آن است که با آب سرد غسل کند.
380 – اگر در غسل به اندازه سر مویى از بدن نشسته بماند , غسل باطل است , ولى شستن مثل توى گوش و بینى و هر چه از باطن شمرده مى شود.
واجب نیست .
381 – جایى را که شک دارد از ظاهر بدن است یا از باطن آن باید آن را بشوید.
382 – اگر سوراخ جاى گوشواره و مانند آن بقدرى گشاد باشد که داخل آن از ظاهر شمرده شود , باید آن را شست , و گرنه شستن آن لازم نیست .
383 – چیزى را که مانع رسیدن آب به بدن است , باید برطرف کند و اگر پیش از آنکه یقین کند برطرف شده غسل نماید غسل او باطل است .
384 – اگر موقع غسل شک کند , چیزى که مانع از رسیدن آب باشد در بدن او هست یا نه , باید وارسى کند تا مطمئن شود که مانعى نیست .
385 – در غسل باید موهاى کوتاهى را که جزء بدن حساب مى شود بشوید و شستن موهاى بلند واجب نیست , بلکه اگر آب را طورى به پوست برساند که آنها تر نشود , غسل صحیح است , ولى اگر رساندن آب به پوست بدون شستن آنها ممکن نباشد , باید آنها را بشوید که آب به بدن برسد.
386 – تمام شرطهایى که براى صحیح بودن وضو گفته شد : مثل پاک بودن آب و غصبى نبودن آن , در صحیح بودن غسل هم شرط است , ولى در غسل لازم نیست بدن را از بالا به پایین بشوید , و نیز در غسل ترتیبى لازم نیست بعد از شستن سر و گردن فورا بدن را بشوید , پس اگر بعد از شستن سر و گردن صبر کند و بعد از مدتى بدن را بشوید اشکال ندارد.
بلکه لازم نیست تمام سر و گردن یا بدن را یک مرتبه بشوید پس جایز است مثلا سر را شسته و بعد از مدتى گردن را بشوید , ولى کسى که نمى تواند از بیرون آمدن بول یا غایط خوددارى کند , اگر به اندازه اى که غسل کند و نماز بخواند بول یا غایط از او بیرون نمى آید باید فورا غسل کند و بعد از غسل هم فورا نماز بخواند.
387 – کسى که پول حمامى را بدون اینکه بداند حمامى راضى است بخواهد نسیه بگذارد , اگر چه بعد حمامى را راضى کند , غسل او باطل است .
388 – اگر حمامى راضى باشد که پول حمام نسیه بماند , ولى کسى که غسل مى کند قصدش این باشد که طلب او را ندهد , یا از مال حرام بدهد غسل او باطل است .
389 – اگر پولى را که خمس آن را نداده به حمامى بدهد , اگر چه مرتکب حرام شده , ولى ظاهر این است که غسل او صحیح باشد و ذمه اش به مستحقین خمس مشغول مى شود.
390 – اگر مخرج غایط را در آب خزینه تطهیر کند , و پیش از غسل شک کند که چون در خزینه تطهیر کرده حمامى به غسل کردن او راضى است یا نه , غسل او باطل است , مگر اینکه پیش از غسل حمامى را راضى کند.
391 – اگر شک کند که غسل کرده یا نه باید غسل کند , ولى اگر بعد از غسل شک کند , که غسل او درست بوده یا نه , لازم نیست دوباره غسل نماید.
392 – اگر در بین غسل , حدث اصغر از او سر زند , مثلا بول کند لازم نیست غسل را رها کرده و غسل دیگرى بنماید بلکه مى تواند غسل خود را تمام نماید و در این صورت بنابر احتیاط لازم باید وضو هم بگیرد ولى اگر از غسل ترتیبى به ارتماسى و یا از ارتماسى به ترتیبى یا به ارتماسى دفعى عدول نماید لازم نیست وضو هم بگیرد.
393 – اگر از جهت ضیق وقت وظیفه مکلف تیمم بوده , ولى به خیال اینکه به اندازه غسل و نماز وقت دارد غسل کند , در صورتى که با خود غسل قصد قربت کرده باشد , غسل او صحیح است هر چند براى انجام نماز غسل نموده باشد.
394 – کسى که جنب شده اگر شک کند غسل کرده یا نه , نمازهایى را که خوانده صحیح است , ولى براى نمازهاى بعد باید غسل کند , و در صورتى که بعد از نماز حدث اصغر از او صادر شده باشد , لازم است وضو هم بگیرد , و اگر وقت باقى است بنابر احتیاط لازم نمازى را که خوانده اعاده نماید.
395 – کسى که چند غسل بر او واجب است مى تواند به نیت همه آنها یک غسل به جا آورد , و ظاهر این است که اگر یکى معین از آنها را قصد کند از بقیه کفایت مى کند.
396 – اگر بر جایى از بدن , آیه قرآن یا اسم خداوند متعال نوشته شده باشد , چنانچه بخواهد وضو یا غسل را ترتیبى به جا آورد , باید آب را طورى به بدن برساند که دست او به نوشته نرسد.
397 – کسى که غسل جنابت کرده , نباید براى نماز وضو بگیرد , بلکه با غسلهاى دیگر واجب – غیر از غسل استحاضه متوسطه – و با غسلهاى مستحب که در مساله ( 651 ) مى آید , نیز مى تواند بدون وضو نماز بخواند اگر چه احتیاط مستحب آن است که وضو هم بگیرد.


الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج به حق زینب کبری سلام الله علیها

حتما ببینید

فتوای امام خامنه ای درباره روزه ماه رمضان در شرایط کرونا

پرسش و پاسخ به شرح زیر است: سؤال: در شرایط کنونی که بیماری کرونا شیوع پیدا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *