خانه » رساله » نماز جماعت ( آیت الله سیستانی )

نماز جماعت ( آیت الله سیستانی )

1408 – مستحب است نمازهاى واجب خصوصا نمازهاى یومیه را با جماعت بخوانند و در نماز صبح و مغرب و عشا , خصوصا براى همسایه مسجد و کسى که صداى اذان مسجد را مى شنود بیشتر سفارش شده است .
1409 – در روایات معتبره وارد است که نماز با جماعت به بیست و پنج درجه افضل از نماز فرادى است .
1410 – حاضر نشدن به نماز جماعت از روى بى اعتنایى جایز نیست و سزاوار نیست که انسان بدون عذر نماز جماعت را ترک کند.
1411 – مستحب است انسان صبر کند که نماز را با جماعت بخواند , و نماز جماعتى را که مختصر بخوانند از نماز فرادى که آن را طول بدهند بهتر مى باشد و نیز نماز جماعت از نماز اول وقت که فرادى یعنى تنها خوانده شود – بهتر است ولى بهتر بودن نماز جماعت در غیر وقت فضیلت نماز از نماز فرادى در وقت فضیلت آن معلوم نیست .
1412 – وقتى که جماعت برپا مى شود , مستحب است کسى که نمازش را فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند , و اگر بعد بفهمد که نماز اولش باطل بوده , نماز دوم او کافى است .
1413 – اگر امام یا ماموم بخواهد نمازى را که با جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند , هر چند استحبابش ثابت نیست ولى رجاء آوردن آن مانعى ندارد.
1414 – کسى که در نماز به حدى وسواس دارد که موجب بطلان نمازش مى شود و فقط در صورتى که نماز را با جماعت بخواند , از وسواس راحت مى شود , باید نماز را با جماعت بخواند.
1415 – اگر پدر یا مادر به فرزند خود امر کنند که نماز را با جماعت بخواند , احتیاط مستحب آن است که نماز را به جماعت بخواند البته هر وقت که امر و نهى پدر یا مادر از روى شفقت نسبت به فرزند باشد و مخالفتش موجب اذیت آنان شود , حرام است بر فرزند مخالفت نماید هر چند به حد عقوق هم نرسد.
1416 – نماز مستحب را نمى شود در هیچ موردى – بنابر احتیاط – با جماعت خواند , ولى نماز استسقاء را که براى آمدن باران مى خوانند مى توان با جماعت خواند و هم چنین نمازى که واجب بوده و به جهتى مستحب شده است , مانند نماز عید فطر و قربان که در زمان امام علیه السلام واجب بوده و به واسطه غایب شدن ایشان مستحب مى باشد.
1417 – موقعى که امام جماعت نماز یومیه مى خواند , هر کدام از نمازهاى یومیه را مى شود به او اقتدا کرد.
1418 – اگر امام جماعت قضاى نماز یومیه خود یا شخص دیگرى را که فوت آن یقینى باشد مى خواند , مى شود به او اقتدا کرد , ولى اگر نماز خود یا شخص دیگرى را احتیاطا به جا مى آورد اقتدا به او جایز نیست مگر آن که نماز ماموم هم احتیاطى باشد و سبب احتیاط امام سبب احتیاط ماموم نیز بوده باشد , ولى لازم نیست که براى احتیاط ماموم سبب دیگرى نباشد.
1419 – اگر انسان نداند نمازى را که امام مى خواند نماز واجب یومیه است یا نماز مستحب , نمى تواند به او اقتدا کند.
1420 – در صحت جماعت شرط است که بین امام و ماموم و هم چنین بین ماموم و ماموم دیگر که واسطه بین ماموم و امام است حایلى نباشد و مراد از حایل چیزى است که آنها را از هم جدا کند , خواه مانع از دیدن شود مانند پرده یا دیوار و امثال اینها , و خواه مانع نشود مانند شیشه .
پس اگر در تمام احوال نماز یا بعض آن بین امام و ماموم یا بین ماموم و ماموم دیگر که واسطه اتصال است چنین حایلى باشد جماعت باطل خواهد شد.
و زن از این حکم مستثنى است چنان که خواهد آمد.
1421 – اگر به واسطه درازى صف اول , کسانى که دو طرف صف ایستاده اند , امام را نبینند مى توانند اقتدا کنند و نیز اگر به واسطه درازى یکى از صفهاى دیگر کسانى که دو طرف آن ایستاده اند , صف جلوى خود را نبینند مى توانند اقتدا نمایند.
1422 – اگر صفهاى جماعت تا در مسجد برسد , کسى که مقابل در , پشت صف ایستاده نمازش صحیح است , و نیز نماز کسانى که پشت سر او اقتدا مى کنند صحیح مى باشد , بلکه نماز کسانى که در دو طرف ایستاده اند و از جهت ماموم دیگر اتصال به جماعت دارند نیز صحیح است .
1423 – کسى که پشت ستون ایستاده , اگر از طرف راست یا چپ به واسطه ماموم دیگر به امام متصل نباشد , نمى تواند اقتدا کند.
1424 – جاى ایستادن امام باید از جاى ماموم بلندتر نباشد ولى اگر به مقدار ناچیز بلندتر باشد اشکال ندارد و نیز اگر زمین سراشیب باشد , امام در طرفى که بلندتر است بایستد , در صورتى که سراشیبى آن زیاد نباشد , و طورى باشد که به آن زمین مسطح بگویند مانعى ندارد.
1425 – اگر جاى ماموم بلندتر از جاى امام باشد اشکال ندارد ولى اگر به قدرى بلندتر باشد که نگویند اجتماع کرده اند جماعت صحیح نیست .
1426 – اگر بین کسانى که در یک صف ایستاده اند بچه ممیز یعنى بچه اى که خوب و بد را مى فهمد , فاصله شود چنانچه ندانند نماز او باطل است مى توانند اقتدا کنند.
1427 – بعد از تکبیر امام اگر صف جلو آماده نماز , و تکبیر گفتن آنان نزدیک باشد , کسى که در صف بعد ایستاده , مى تواند تکبیر بگوید ولى احتیاط مستحب آن است که صبر کند تا تکبیر صف جلو تمام شود.
1428 – اگر بداند نماز یک صف از صفهاى جلو باطل است در صفهاى بعد نمى تواند اقتدا کند , ولى اگر نداند نماز آنان صحیح است یا نه مى تواند اقتدا نماید.
1429 – هرگاه بداند نماز امام باطل است , مثلا بداند امام وضو ندارد اگر چه خود امام ملتفت نباشد , نمى تواند به او اقتدا کند.
1430 – اگر ماموم بعد از نماز بفهمد که امام عادل نبوده , یا کافر بوده , یا به جهتى نمازش باطل بوده , مثلا بى وضو نماز خوانده , نمازش صحیح است .
1431 – اگر در بین نماز شک کند که اقتدا کرده یا نه , چنانچه به نشانه هایى اطمینان پیدا کند که اقتدا کرده مثل این که در حالى باشد , که وظیفه ماموم است مثلا به حمد و سوره امام گوش مى دهد , باید نماز را به جماعت تمام کند و در غیر این صورت , باید نماز را به نیت فرادى تمام نماید.
1432 – اگر ماموم در بین نماز بدون عذر قصد انفراد نماید , صحت جماعتش محل اشکال است ولى نمازش صحیح است مگر آن که به آنچه وظیفه نمازگذار در نماز فرادى است عمل نکرده باشد یا کارى که نماز فرادى را هر چند سهوا باطل مى کند مثل زیادى رکوع انجام داده باشد , بلکه در بعضى موارد اگر به وظیفه نماز فرادى هم عمل نکرده باشد , باز نیز نمازش صحیح است مثلا اگر از اول نماز قصد انفراد را نداشته و قرائت نکرده , ولى در هنگام رکوع چنین قصدى برایش پیدا شود , در این صورت مى تواند نمازش را به قصد انفراد تمام کند و لازم نیست که آن را اعاده نماید.
1433 – اگر ماموم بعد از حمد و سوره امام به واسطه عذرى , نیت فرادى کند لازم نیست حمد و سوره را بخواند , ولى اگر پیش از تمام شدن حمد و سوره نیت فرادى نماید , بنابر احتیاط لازم است مقدارى را که امام خوانده نیز بخواند.
1434 – اگر در بین نماز جماعت نیت فرادى نماید , نمى تواند دوباره نیت جماعت کند , ولى اگر مردد شود که نیت فرادى کند یا نه و بعد تصمیم بگیرد که نماز را با جماعت تمام کند , جماعتش صحیح است .
1435 – اگر شک کند که در بین نماز نیت فرادى کرده یا نه , باید بنا بگذارد که نیت فرادى نکرده است .
1436 – اگر موقعى که امام در رکوع است اقتدا کند و به رکوع امام برسد , اگر چه ذکر امام تمام شده باشد , نمازش صحیح است و یک رکعت حساب مى شود , اما اگر به مقدار رکوع خم شود و به رکوع امام نرسد , مى تواند نمازش را به نیت فرادى تمام کند.
1437 – اگر موقعى که امام در رکوع است اقتدا کند و مقدار رکوع خم شود و شک کند که به رکوع امام رسیده یا نه , چنانچه شکش بعد از تجاوز محل باشد – مثل این که بعد از تمام شدن رکوع شک کند – ظاهر آن است که جماعتش صحیح است و در غیر این صورت مى تواند نماز را به نیت فرادى تمام کند.
1438 – اگر موقعى که امام در رکوع است اقتدا کند , و پیش از آن که به اندازه رکوع خم شود , امام سر از رکوع بردارد , مخیر است که قصد فرادى کرده نماز را تمام کند یا این که همراه امام به قصد قربت مطلقه به سجده رود و بعد در حال ایستادن تکبیر را به قصد اعم از تکبیره الاحرام و ذکر مطلق تجدید کرده نماز را به جماعت بخواند.
1439 – اگر اول نماز یا بین حمد و سوره اقتدا کند و اتفاقا پیش از آن که به رکوع رود , امام سر از رکوع بردارد نماز او صحیح است .
1440 – اگر موقعى برسد که امام مشغول خواندن تشهد آخر نماز است , چنانچه بخواهد به ثواب جماعت برسد , باید بعد از نیت و گفتن تکبیره الاحرام بنشیند و تشهد را به قصد قربت مطلقه با امام بخواند , ولى سلام را نگوید و صبر کند تا امام سلام نماز را بدهد , بعد بایستد بدون آن که دوباره نیت کند و تکبیر بگوید , حمد و سوره را بخواند , و آن را رکعت اول نماز خود حساب کند.
1441 – ماموم نباید جلوتر از امام بایستد بلکه احتیاط واجب آن است که اگر ماموم متعدد باشند مساوى امام نایستند , ولى اگر ماموم یک مرد باشد اشکال ندارد که مساوى امام بایستد.
1442 – اگر امام مرد و ماموم زن باشد , چنانچه بین آن زن و امام یا بین آن زن و ماموم دیگرى که مرد است و زن به واسطه او به امام متصل شده است پرده و مانند آن باشد اشکال ندارد.
1443 – اگر بعد از شروع به نماز بین ماموم و امام , یا بین ماموم و کسى که ماموم به واسطه او متصل به امام است , پرده یا چیز دیگرى حایل شود , جماعت باطل مى شود و لازم است ماموم به وظیفه منفرد عمل نماید.
1444 – احتیاط واجب آن است که بین جاى سجده ماموم و جاى ایستادن امام بیش از بلندترین مراتب یک قدم فاصله نباشد , و هم چنین است اگر انسان به واسطه مامومى که جلوى او ایستاده به امام متصل باشد , و احتیاط مستحب آن است که جاى ایستادن ماموم یا جاى ایستادن کسى که جلوى او ایستاده بیش از اندازه جسد انسان در حالى که به سجده مى رود فاصله نداشته باشد.
1445 – اگر ماموم به واسطه کسى که طرف راست یا چپ او اقتدا کرده به امام متصل باشد , و از جلو به امام متصل نباشد , بنابر احتیاط واجب باید با کسى که در طرف راست یا چپ او اقتدا کرده بیش از بلندترین مراتب یک قدم فاصله نداشته باشد.
1446 – اگر در نماز بین ماموم و امام , یا بین ماموم و کسى که ماموم به واسطه او به امام متصل است بیش از بلندترین مراتب یک قدم فاصله پیدا شود , منفرد مى شود و مى تواند نمازش را به قصد انفراد ادامه دهد.
1447 – اگر نماز همه کسانى که در صف جلو هستند تمام شود و فورا براى نماز دیگرى به امام اقتدا نکنند , جماعت صف بعد باطل مى شود بلکه اگر هم فورا اقتدا بکنند صحت جماعت صف بعد محل اشکال است .
1448 – اگر در رکعت دوم اقتدا کند , لازم نیست حمد و سوره بخواند , ولى قنوت و تشهد را با امام مى خواند , و احتیاط آن است که موقع خواندن تشهد انگشتان دست و سینه پا را به زمین بگذارد , و زانوها را بلند کند و باید بعد از تشهد با امام برخیزد و حمد و سوره را بخواند , و اگر براى سوره وقت ندارد حمد را تمام کند و در رکوع خود را به امام برساند , و اگر براى تمام حمد وقت ندارد مى تواند حمد را قطع کند , و با امام به رکوع رود , ولى احتیاط مستحب در این صورت آن است که نماز را به نیت فرادى تمام کند.
1449 – اگر موقعى که امام در رکعت دوم نماز چهار رکعتى است اقتدا کند , باید در رکعت دوم نمازش که رکعت سوم امام است بعد از دو سجده بنشیند , و تشهد را به مقدار واجب بخواند و برخیزد , و چنانچه براى گفتن سه مرتبه تسبیحات وقت ندارد , باید یک مرتبه بگوید و در رکوع خود را به امام برساند.
1450 – اگر امام در رکعت سوم یا چهارم باشد و ماموم بداند که اگر اقتدا کند و حمد را بخواند به رکوع امام نمى رسد , بنابر احتیاط واجب باید صبر کند تا امام به رکوع رود , بعد اقتدا نماید.
1451 – اگر در حال قیام رکعت سوم یا چهارم امام اقتدا کند , باید حمد و سوره را بخواند , و اگر براى سوره وقت ندارد , باید حمد را تمام کند و در رکوع خود را به امام برساند , و اگر براى تمام حمد وقت ندارد , مى تواند حمد را قطع کند و با امام رکوع رود , ولى احتیاط مستحب در این صورت آن است که قصد فرادى کرده و نماز را تمام کند.
1452 – کسى که مى داند اگر سوره یا قنوت را تمام کند به رکوع امام نمى رسد , چنانچه عمدا سوره یا قنوت را بخواند و به رکوع نرسد , جماعتش باطل مى شود و باید به وظیفه منفرد عمل نماید.
1453 – کسى که اطمینان دارد که اگر سوره را شروع کند یا تمام نماید به رکوع امام مى رسد , در صورتى که زیاد طول نکشد بهتر آن است که سوره را شروع کند , یا اگر شروع کرده , تمام نماید , ولى اگر زیاد طول بکشد , به طورى که نگویند متابعت امام مى کند باید شروع نکند , و چنانچه شروع کرده تمام ننماید.
1454 – کسى که یقین دارد اگر سوره را بخواند به رکوع امام مى رسد و متابعت امام از بین نمى رود , چنانچه سوره را بخواند و به رکوع نرسد جماعتش صحیح است .
1455 – اگر امام ایستاده باشد و ماموم نداند که در کدام رکعت است مى تواند اقتدا کند , ولى باید حمد و سوره را به قصد قربت بخواند اگر چه بعد بفهمد که امام در رکعت اول یا دوم بوده .
1456 – اگر به خیال این که امام در رکعت اول یا دوم است , حمد و سوره نخواند و بعد از رکوع بفهمد که در رکعت سوم یا چهارم بوده نمازش صحیح است ولى اگر پیش از رکوع بفهمد , باید حمد و سوره را بخواند و اگر وقت ندارد , به طورى که در مساله ( 1451 ) گفته شد عمل نماید.
1457 – اگر به خیال این که امام در رکعت سوم یا چهارم است حمد و سوره بخواند و پیش از رکوع یا بعد آن بفهمد که در رکعت اول یا دوم بوده , نمازش صحیح است , و اگر در بین حمد و سوره بفهمد , لازم نیست آنها را تمام کند.
1458 – اگر موقعى که مشغول نماز مستحبى است جماعت برپا شود , چنانچه اطمینان ندارد که اگر نماز را تمام کند به جماعت مى رسد مستحب است نماز را رها کند و مشغول نماز جماعت شود , بلکه اگر اطمینان نداشته باشد که به رکعت اول برسد مستحب است به همین دستور رفتار نماید.
1459 – اگر موقعى که مشغول نماز سه رکعتى یا چهار رکعتى است جماعت برپا شود , چنانچه به رکوع رکعت سوم نرفته و اطمینان ندارد که اگر نماز را تمام کند , به جماعت مى رسد , مستحب است به نیت نماز مستحبى نماز را دو رکعتى تمام کند و خود را به جماعت برساند.
1460 – اگر نماز امام تمام شود و ماموم مشغول تشهد یا سلام اول باشد , لازم نیست نیت فرادى کند.
1461 – کسى که یک رکعت از امام عقب مانده , بهتر آن است که وقتى امام تشهد رکعت آخر را مى خواند , انگشتان دست و سینه پا را به زمین بگذارد و زانوها را بلند نگهدارد و صبر کند تا امام سلام نماز را بگوید و بعد برخیزد.
و اگر در همانجا بخواهد قصد انفراد نماید مانعى ندارد.
( ).

شرایط امام جماعت

1462 – امام جماعت باید بالغ و عاقل و شیعه دوازده امامى و عادل و حلال زاده باشد و نماز را به طور صحیح بخواند و نیز اگر ماموم مرد است امام او هم باید مرد باشد و صحت اقتدا به بچه ده ساله اگر چه خالى از وجه نیست ولى خالى از اشکال هم نمى باشد.
1463 – امامى را که عادل مى دانسته , اگر شک کند که به عدالت خود باقى است یا نه , مى تواند به او اقتدا نماید.
1464 – کسى که ایستاده نماز مى خواند , نمى تواند به کسى که نشسته یا خوابیده نماز مى خواند اقتدا کند.
و کسى که نشسته نماز مى خواند , نمى تواند به کسى که خوابیده نماز مى خواند اقتدا نماید.
1465 – کسى که نشسته نماز مى خواند , مى تواند به کسى که نشسته نماز مى خواند اقتدا کند , ولى اقتداء کسى که خوابیده نماز مى خواند به کسى که نشسته یا خوابیده نماز مى خواند محل اشکال است .
1466 – اگر امام جماعت به واسطه عذرى با لباس نجس یا با تیمم یا با وضوى جبیره اى نماز بخواند , مى شود به او اقتدا کرد.
1467 – اگر امام مرضى دارد که نمى تواند از بیرون آمدن بول و غایط خوددارى کند , مى شود به او اقتدا کرد و نیز زنى که مستحاضه نیست مى تواند به زن مستحاضه اقتدا نماید.
1468 – بهتر این است که کسى که مرض خوره یا پیسى دارد , امام جماعت نشود و بنابر احتیاط واجب به کسى که حد شرعى بر او جارى شده اقتدا ننماید.
( ).

احکام نماز جماعت ( آیت الله سیستانی )

1469 – موقعى که ماموم نیت مى کند , باید امام را معین نماید ولى دانستن اسم او لازم نیست , و اگر نیت کند اقتدا مى کنم به امام جماعت حاضر , نمازش صحیح است .
1470 – ماموم باید غیر از حمد و سوره همه چیزهاى نماز را خودش بخواند , ولى اگر رکعت اول یا دوم ماموم رکعت سوم یا چهارم امام باشد , باید حمد و سوره را بخواند.
1471 – اگر ماموم در رکعت اول و دوم نماز صبح و مغرب و عشا صداى حمد و سوره امام را بشنود , اگر چه کلمات را تشخیص ندهد , باید حمد و سوره را نخواند , و اگر صداى امام را نشنود مستحب است حمد و سوره را بخواند ولى باید آهسته بخواند و چنانچه سهوا بلند بخواند اشکال ندارد.
1472 – اگر ماموم بعضى از کلمات – حمد – و سوره – امام را بشنود مى تواند آن مقدارى را که نمى شنود بخواند.
1473 – اگر ماموم سهوا حمد و سوره را بخواند , یا خیال کند صدایى را که مى شنود صداى امام نیست و حمد و سوره را بخواند و بعد بفهمد صداى امام بوده , نمازش صحیح است .
1474 – اگر شک کند که صداى امام را مى شنود یا نه , یا صدایى بشنود و نداند صداى امام است یا صداى شخص دیگر , مى تواند حمد و سوره را بخواند.
1475 – ماموم در رکعت اول و دوم نماز ظهر و عصر بنابر احتیاط نباید حمد و سوره را بخواند و مستحب است به جاى آن ذکر بگوید.
1476 – ماموم نباید تکبیره الاحرام را پیش از امام بگوید , بلکه احتیاط واجب آن است که تا تکبیر امام تمام نشده تکبیر نگوید.
1477 – اگر ماموم سهوا پیش از امام سلام دهد , نمازش صحیح است .
و لازم نیست دوباره با امام سلام دهد , بلکه ظاهر این است که اگر عمدا هم پیش از امام سلام دهد , اشکال ندارد.
1478 – اگر ماموم غیر از تکبیره الاحرام , چیزهاى دیگر نماز را پیش از امام بگوید اشکال ندارد , ولى اگر آنها را بشنود , یا بداند امام چه وقت مى گوید , احتیاط مستحب آن است که پیش از امام نگوید.
1479 – ماموم باید غیر از آنچه در نماز خوانده مى شود , کارهاى دیگر آن , مانند رکوع و سجود را با امام یا کمى بعد از امام بجا آورد , و اگر عمدا پیش از امام یا مدتى بعد از امام انجام دهد , جماعتش باطل مى شود , ولى اگر به وظیفه منفرد عمل نماید نمازش صحیح است .
1480 – اگر سهوا پیش از امام سر از رکوع بردارد چنانچه امام در رکوع باشد , باید بنابر احتیاط به رکوع برگردد و با امام سر بردارد و در این صورت زیاد شدن رکوع که رکن است نماز را باطل نمى کند , ولى اگر به رکوع برگردد و پیش از آن که به رکوع امام برسد , امام سر بردارد نمازش بنابر احتیاط باطل است .
1481 – اگر اشتباها سر بر دارد و ببیند امام در سجده است , باید بنابر احتیاط به سجده برگردد , و چنانچه در هر دو سجده این اتفاق بیفتد براى زیاد شدن دو سجده که رکن است نماز باطل نمى شود.
1482 – کسى که اشتباها پیش از امام سر از سجده برداشته هر گاه به سجده برگردد و معلوم شود امام قبلا سر برداشته است نمازش صحیح است ولى اگر در هر دو سجده این اتفاق بیفتد نمازش بنابر احتیاط باطل است .
1483 – اگر اشتباها سر از رکوع یا سجده بردارد و سهوا یا به خیال این که به امام نمى رسد به رکوع یا سجده نرود جماعت و نمازش صحیح است .
1484 – اگر سر از سجده بردارد و ببیند امام در سجده است , چنانچه به خیال این که سجده اول امام است , به قصد این که با امام سجده کند به سجده رود و بفهمد سجده دوم امام بوده , سجده دوم او حساب مى شود و اگر به خیال اینکه سجده دوم امام است به سجده رود و بفهمد سجده اول امام بوده , باید به قصد این که با امام سجده کند تمام کند و دوباره با امام به سجده رود , و در هر دو صورت بهتر آن است که نماز را با جماعت تمام کند و دوباره بخواند.
1485 – اگر سهوا پیش از امام به رکوع رود و طورى باشد که اگر سر بردارد به مقدارى از قرائت امام مى رسد , چنانچه سر بردارد و با امام به رکوع رود , نمازش صحیح است و اگر عمدا برنگردد نمازش باطل است .
1486 – اگر سهوا پیش از امام به رکوع رود و طورى باشد که اگر برگردد به چیزى از قرائت امام نمى رسد , اگر به قصد این که با امام نماز بخواند سر بردارد و با امام به رکوع رود , جماعت و نمازش صحیح است و اگر عمدا برنگردد نمازش صحیح است و منفرد مى شود.
1487 – اگر سهوا پیش از امام به سجده رود , اگر به قصد این که با امام نماز بخواند سر بردارد و با امام به سجده رود , جماعت و نمازش صحیح است و اگر عمدا برنگردد نمازش صحیح و منفرد مى گردد.
1488 – اگر امام در رکعتى که قنوت ندارد اشتباها قنوت بخواند , یا در رکعتى که تشهد ندارد اشتباها مشغول خواندن تشهد شود , ماموم نباید قنوت و تشهد را بخواند , ولى نمى تواند پیش از امام به رکوع رود , یا پیش از ایستادن امام بایستد , بلکه باید صبر کند تا قنوت و تشهد امام تمام شود و بقیه نماز را با او بخواند.
( ).

وظیفه امام و ماموم در نماز جماعت

1489 – اگر ماموم یک مرد باشد , مستحب است طرف راست امام بایستد , و اگر یک زن باشد , باز هم مستحب است که در طرف راست امام بایستد , ولى باید او عقب تر بایستد , لااقل به مقدارى که جاى سجده او مساوى جاى دو زانوى امام در حال سجده باشد.
و اگر یک مرد و یک زن یا یک مرد و چند زن باشند مستحب است مرد طرف راست امام بایستد و یک زن یا چند زن پشت سر امام بایستد , و اگر چند مرد و یک یا چند زن باشند , مستحب است آنچه مرد است عقب امام و زنها پشت مردها بایستند.
1490 – اگر امام و ماموم هر دو زن باشند احتیاط واجب آن است که همه ردیف یکدیگر بایستند و امام جلوتر از دیگران نایستد.
1491 – مستحب است امام در وسط صف بایستد و اهل علم و کمال و تقوى در صف اول بایستند.
1492 – مستحب است صفهاى جماعت منظم باشد و بین کسانى که در یک صف ایستاده اند فاصله نباشد و شانه آنان ردیف یکدیگر باشد.
1493 – مستحب است بعد از گفتن قد قامت الصلاه مامومین برخیزند.
1494 – مستحب است امام جماعت حال مامومى را که از دیگران ضعیف تر است رعایت کند و قنوت و رکوع و سجود را طول ندهد , مگر بداند همه کسانى که به او اقتدا کرده اند مایلند.
1495 – مستحب است امام جماعت در حمد و سوره و ذکرهایى که بلند مى خواند , صداى خود را به قدرى بلند کند که دیگران بشنوند , ولى باید بیش از اندازه صدا را بلند نکند.
1496 – اگر امام در رکوع بفهمد کسى تازه رسیده و مى خواهد اقتدا کند مستحب است رکوع را دو برابر همیشه طول بدهد و بعد بایستد , اگر چه بفهمد کس دیگرى هم براى اقتدا وارد شده است .
( ).

چیزهایى که در نماز جماعت مکروه است

1497 – اگر در صفهاى جماعت جا باشد , مکروه است انسان تنها بایستد.
1498 – مکروه است ماموم ذکرهاى نماز را طورى بگوید که امام بشنود.
1499 – مسافرى که نماز ظهر و عصر و عشا را دو رکعت مى خواند مکروه است در این نمازها به کسى که مسافر نیست اقتدا کند و کسى که مسافر نیست مکروه است در این نمازها به مسافر اقتدا نماید.


الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج به حق زینب کبری سلام الله علیها

حتما ببینید

فتوای امام خامنه ای درباره روزه ماه رمضان در شرایط کرونا

پرسش و پاسخ به شرح زیر است: سؤال: در شرایط کنونی که بیماری کرونا شیوع پیدا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *