خانه » رساله » نماز قضا ( آیت الله سیستانی )

نماز قضا ( آیت الله سیستانی )

1379 – کسى که نماز یومیه خود را در وقت آن نخوانده باید قضاى آن را بجا آورد , اگر چه در تمام وقت نماز خواب مانده یا به واسطه مستى نماز نخوانده باشد , و همچنین است هر نماز واجب دیگرى که آن را در وقتش نخواند , حتى – بنابر احتیاط لازم – نمازى را که در وقت معینى به نذر بر او واجب شده ولى نماز عید فطر و قربان قضا ندارد , و همچنین نمازهایى را که زن در حال حیض یا نفاس نخوانده قضا ندارد چه نمازهاى یومیه باشد چه غیر آن .
1380 – اگر بعد از وقت نماز بفهمد نمازى را که خوانده باطل بوده باید قضاى آن را بخواند.
1381 – کسى که نماز قضا دارد , باید در خواندن آن کوتاهى نکند , ولى واجب نیست فورا آن را بجا آورد.
1382 – کسى که نماز قضا دارد مى تواند نماز مستحبى بخواند.
1383 – اگر انسان احتمال دهد که نماز قضایى دارد یا نمازهایى را که خوانده صحیح نبوده , مستحب است احتیاطا قضاى آنها را بجا آورد.
1384 – در قضاى نمازهاى یومیه ترتیب لازم نیست – مگر در نمازهایى که در اداى آنها ترتیب هست , مثل نماز ظهر و عصر یا مغرب و عشا از یک روز – اگر چه بهتر در غیر آنها نیز مراعات ترتیب است .
1385 – اگر بخواهد قضاى چند نماز غیر یومیه مانند نماز آیات را بخواند یا مثلا بخواهد قضاى یک نماز یومیه و چند نماز غیر یومیه را بخواند , لازم نیست آنها را به ترتیب بجا آورد.
1386 – اگر ترتیب نمازهایى را که نخوانده فراموش کند بهتر آن است که طورى آنها را بخواند که یقین کند به ترتیبى که قضا شده بجا آورده است , مثلا اگر قضاى یک نماز ظهر و یک نماز مغرب بر او واجب است و نمى داند کدام اول قضا شده , اول یک نماز مغرب و بعد از آن یک نماز ظهر و دوباره نماز مغرب را بخواند , یا اول یک نماز ظهر و بعد از آن یک نمار مغرب , و دوباره نماز ظهر را بخواند , تا یقین کند هر کدام را که اول قضا شده اول خوانده است .
1387 – اگر نماز ظهر یک روز و نماز عصر روز دیگر یا دو نماز ظهر یا دو نماز عصر از او قضا شده و نمى داند کدام اول قضا شده است چنانچه دو نماز چهار رکعتى بخواند به نیت اینکه اولى قضاى نماز روز اول و دومى قضاى نماز روز دوم باشد در حاصل شدن ترتیب کافى است .
1388 – اگر یک نماز ظهر و یک نماز عشا یا یک نماز عصر و یک نماز عشا از او قضا شود , و نداند کدام اول قضا شده است , بهتر آن است که طورى آنها را بخواند که یقین کند به ترتیب بجا آورده است , مثلا اگر یک نماز ظهر و یک نماز عشا از او قضا شده و اولى آنها را نمى داند , اول یک نماز ظهر بعد از آن یک نماز عشا , دوباره یک نماز ظهر بخواند , یا اول یک نماز عشا بعد یک نماز ظهر , دوباره یک نماز عشا بخواند.
1389 – کسى که مى داند یک نماز چهار رکعتى نخوانده ولى نمى داند نماز ظهر است یا نماز عشا , اگر یک نماز چهار رکعتى به نیت قضاى نمازى که نخوانده بجا آورد کافى است و نسبت به جهر و اخفات مخیر مى باشد.
1390 – کسى که پنج نماز پشت سر هم از او قضا شده و نمى داند اولى آنها کدام است , چنانچه نه نماز به ترتیب بخواند مثلا از نماز صبح شروع کند و بعد از آنکه ظهر و عصر و مغرب و عشا را خواند دو مرتبه نماز صبح و ظهر و عصر و مغرب را بخواند یقین به ترتیب حاصل نموده است .
1391 – کسى که مى داند نمازهاى پنجگانه او هر کدام از یک روز قضا شده و ترتیب آنها را نمى داند , بهتر این است که نماز پنج شبانه روز را بخواند , و اگر شش نماز از شش روز از او قضا شده نماز شش شبانه روز را بخواند و همچنین براى هر نمازى که به نمازهاى قضاى او اضافه شود یک شبانه روز بیشتر بخواند تا یقین کند به ترتیبى که قضا شده بجا آورده است , مثلا اگر هفت نماز از هفت روز نخوانده باشد نماز هفت شبانه روز را قضا نماید.
1392 – کسى که مثلا چند نماز صبح یا چند نماز ظهر از او قضا شده و شماره آنها را نمى داند یا فراموش کرده مثلا نمى داند که سه یا چهار یا پنج نماز بوده , چنانچه مقدار کمتر را بخواند کافى است .
ولى بهتر این است که به قدرى نماز بخواند که یقین کند تمام آنها را خوانده است مثلا اگر فراموش کرده که چند نماز صبح از او قضا شده است و یقین دارد که بیشتر از ده نماز نبوده , احتیاطا ده نماز صبح بخواند.
1393 – کسى که فقط یک نماز قضا از روزهاى پیش دارد , بهتر این است که اگر وقت فضیلت نماز آن روز فوت نمى شود اول آن را بخواند بعد مشغول نماز آن روز شود.
و نیز اگر از روزهاى پیش نماز قضا ندارد ولى یک نماز یا بیشتر از همان روز از او قضا شده است , در صورتى که وقت فضیلت آن نماز فوت نمى شود بهتر این است که نماز قضاى آن روز را پیش از نماز ادا بخواند.
1394 – اگر در بین نماز یادش بیاید که یک نماز یا بیشتر از همان روز از او قضا شده یا فقط یک نماز قضا از روزهاى پیش دارد چنانچه وقت وسعت دارد و ممکن است نیت را به نماز قضا برگرداند , بهتر این است که نیت نماز قضا کند , اگر وقت فضیلت نماز آن روز فوت نمى شود , مثلا اگر در نماز ظهر پیش از رکوع رکعت سوم یادش بیاید که نماز صبح آن روز مثلا قضا شده در صورتى که وقت نماز ظهر تنگ نباشد , نیت را به نماز صبح برگرداند و آن را دو رکعتى تمام کند , بعد ظهر را بخواند , ولى اگر وقت تنگ است یا نمى تواند نیت را به نماز قضا برگرداند , مثلا در رکوع رکعت سوم نماز ظهر یادش بیاید که نماز صبح را نخوانده , چون اگر بخواهد نیت نماز صبح کند یک رکوع که رکن است زیاد مى شود نباید نیت را به قضاى صبح برگرداند.
1395 – اگر از روزهاى گذشته نمازهاى قضا دارد و یک نماز یا بیشتر هم از همان روز از او قضا شده , چنانچه براى قضاى تمام آنها وقت ندارد یا نمى خواهد همه را در آن روز بخواند , مستحب است نماز قضاى آن روز را پیش از نماز ادا بخواند و بهتر این است که بعد از خواندن قضاى نمازهاى سابق دوباره نماز قضایى را که در آن روز پیش از نماز ادا خوانده بجا آورد.
1396 – تا انسان زنده است اگر چه از قضاى نمازهاى خود عاجز باشد , دیگرى نمى تواند نمازهاى او را قضا نماید.
1397 – نماز قضا را با جماعت مى شود خواند , چه نماز امام جماعت ادا باشد یا قضا , و لازم نیست هر دو یک نماز را بخوانند , مثلا اگر نماز قضاى صبح را با نماز ظهر یا عصر امام بخواند اشکال ندارد.
1398 – مستحب است بچه ممیز را یعنى بچه اى که خوب و بد را مى فهمد به نماز خواندن و عبادتهاى دیگر عادت دهند.
بلکه مستحب است او را به قضاى نمازها هم وادار نمایند.
( ).

نماز قضاى پدر که بر پسر بزرگتر واجب است

1399 – اگر پدر نماز خود را بجا نیاورده باشد و مى توانسته است قضا کند , چنانچه از روى نافرمانى ترک نکرده باشد , بر پسر بزرگترش بنابر احتیاط واجب است که بعد از مرگش بجا آورد یا براى او اجیر بگیرد , و قضاى نمازهاى مادر بر او واجب نیست هر چند بهتر است .
1400 – اگر پسر بزرگتر شک دارد که پدرش نماز قضا داشته یا نه چیزى بر او واجب نیست .
1401 – اگر پسر بزرگتر بداند که پدرش نماز قضا داشته و شک کند که بجا آورده یا نه , بنابر احتیاط واجب باید قضا نماید.
1402 – اگر معلوم نباشد که پسر بزرگتر کدام است , قضاى نماز پدر بر هیچ کدام از پسرها واجب نیست .
ولى احتیاط مستحب آن است که نماز او را بین خودشان قسمت کنند , یا براى انجام آن قرعه بزنند.
1403 – اگر میت وصیت کرده باشد که براى نماز او اجیر بگیرند , بعد از آن که اجیر نماز او را به طور صحیح بجا آورد , بر پسر بزرگتر چیزى واجب نیست .
1404 – اگر پسر بزرگتر بخواهد نماز مادر را بخواند , باید در جهر و اخفات بتکلیف خود عمل کند , پس قضاى نماز صبح و مغرب و عشاى مادرش را باید بلند بخواند.
1405 – کسى که خودش نماز قضا دارد , اگر نماز پدر و مادر را هم بخواهد قضا کند هر کدام را اول بجا آورد صحیح است .
1406 – اگر پسر بزرگتر موقع مرگ پدر نابالغ یا دیوانه باشد وقتى که بالغ شد یا عاقل گردید , بر او واجب نیست نماز پدر را قضا نماید.
1407 – اگر پسر بزرگتر پیش از آن که نماز پدر را قضا کند بمیرد بر پسر دوم چیزى واجب نیست .

حتما ببینید

فتوای امام خامنه ای درباره روزه ماه رمضان در شرایط کرونا

پرسش و پاسخ به شرح زیر است: سؤال: در شرایط کنونی که بیماری کرونا شیوع پیدا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *