خانه » رساله » اذان و اقامه ( آیت الله سیستانی )

اذان و اقامه ( آیت الله سیستانی )

925 – براى مرد و زن مستحب است پیش از نمازهاى واجب شبانه روزى ( یومیه ) اذان و اقامه بگویند و براى نمازهاى دیگر , واجب یا مستحب مشروع نیست ولى پیش از نماز عید فطر و قربان در صورتى که با جماعت بخوانند , مستحب است سه مرتبه بگویند : الصلاه .
926 – مستحب است در روز اول که بچه به دنیا مى آید یا پیش از آنکه بند نافش بیفتد , در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه بگویند.
927 – اذان هیجده جمله است : اللّه اکبر چهار مرتبه , اشهد ان لا اله الا اللّه , اشهد ان محمدا رسول اللّه , حی على الصلاه , حی على الفلاح , حی على خیر العمل , اللّه اکبر , لا اله الا اللّه هر یک دو مرتبه , و اقامه هفده جمله است یعنى دو مرتبه اللّه اکبر از اول اذان و یک مرتبه لا اله الا اللّه از آخر آن کم مى شود و بعد از گفتن حی على خیر العمل باید دو مرتبه قد قامت الصلاه اضافه نمود.
928 – اشهد ان علیا ولی اللّه جزء اذان و اقامه نیست , ولى خوبست بعد از اشهد ان محمدا رسول اللّه به قصد قربت گفته شود.
( ).

ترجمه اذان و اقامه

1/928 – اللّه اکبر یعنى خداى تعالى بزرگتر از آن است که وصف شود.
اشهد ان لا اله الا اللّه یعنى شهادت مى دهم که خدایى سزاوار پرستش نیست جز خدایى که یکتا و بى همتا است .
اشهد ان محمدا رسول اللّه یعنى شهادت میدهم که حضرت محمد بن عبد اللّه صلى اللّه علیه وآله پیغمبر و فرستاده خداست .
اشهد ان علیا امیر المؤمنین ولی اللّه یعنى شهادت مى دهم که حضرت على علیه الصلاه و السلام امیر مومنان و ولى خدا بر همه خلق است .
حی على الصلاه یعنى بشتاب براى نماز.
حی على الفلاح یعنى بشتاب براى رستگارى .
حی على خیر العمل یعنى بشتاب براى بهترین کارها که نماز است .
قد قامت الصلاه یعنى به تحقیق نماز بر پا شد.
لا اله الا اللّه یعنى خدایى که سزاوار پرستش نیست مگر خدایى که یکتا و بى همتا است .
929 – بین جمله هاى اذان و اقامه باید خیلى فاصله نشود و اگر بین آنها بیشتر از معمول فاصله بیندازد , باید دوباره آن را از سر بگیرد.
930 – اگر در اذان و اقامه صدا در گلو بیندازد , چنانچه غنا شود , یعنى به طور آواز خوانى که در مجلس لهو و بازیگرى معمول است اذان و اقامه را بگوید , حرام است , و اگر غنا نشود مکروه مى باشد.
931 – در همه مواردى که نمازگزار دو نماز را پشت سر هم مى خواند , اگر براى نماز اول اذان گفته باشد , اذان براى نماز بعدى ساقط است , خواه جمع میان دو نماز بهتر نباشد یا آنکه بهتر باشد , مثل جمع بین نماز ظهر و عصر در روز عرفه که روز نهم ماه ذیحجه است , و جمع بین نماز مغرب و عشا عید قربان براى کسى که در مشعرالحرام باشد , و ساقط شدن اذان در این موارد مشروط به آن است که هیچ فاصله اى میان دو نماز نباشد یا فاصله بسیار کم باشد ولى فاصله شدن نافله و تعقیب ضرر ندارد و احتیاط واجب آن است که در این موارد اذان را به قصد مشروعیت نیاورد , بلکه مناسب نیست آوردن اذان در دو مورد آخر هر چند بدون قصد مشروعیت باشد.
932 – اگر براى نماز جماعتى اذان و اقامه گفته باشند , کسى که با آن جماعت نماز مى خواند , نباید براى نماز خود اذان و اقامه بگوید.
933 – اگر براى خواندن نماز به مسجد رود و ببیند جماعت تمام شده تا وقتى که صفها بهم نخورده و جمعیت متفرق نشده , مى تواند براى نماز خود اذان و اقامه نگوید یعنى گفتن آن دو مستحب مؤکد نیست , بلکه اگر مى خواهد اذان بگوید بهتر آن است که آن را بسیار آهسته بگوید , و اگر بخواهد نماز جماعت دیگرى اقامه کند نباید اذان و اقامه بگوید.
934 – در جایى که نماز جماعت عده اى تازه تمام شده و صفها بهم نخورده است , اگر انسان بخواهد فرادى یا با جماعت دیگرى که بر پا مى شود نماز بخواند , با شش شرط اذان و اقامه از او ساقط مى شود اول آنکه نماز جماعت در مسجد باشد و اگر در مسجد نباشد , ساقط شدن اذان و اقامه معلوم نیست .
دوم آنکه براى آن نماز , اذان و اقامه گفته باشند.
سوم آنکه نماز جماعت باطل نباشد.
چهارم آنکه نماز او و نماز جماعت در یک جا باشد , پس اگر نماز جماعت داخل مسجد باشد و او بخواهد در بام مسجد نماز بخواند , مستحب است اذان و اقامه بگوید.
پنجم آنکه نماز جماعت ادا باشد ولى شرط نیست که نماز خود او هم ادا باشد.
ششم آنکه وقت نماز او و نماز جماعت مشترک باشد , مثلا هر دو نماز ظهر یا هر دو نماز عصر بخوانند , یا نمازى که به جماعت خوانده مى شود نماز ظهر باشد و او نماز عصر بخواند , یا او نماز ظهر بخواند و نماز جماعت نماز عصر باشد , و اما اگر نماز جماعت عصر باشد , در آخر وقت او بخواهد نماز مغرب ادایى بخواند اذان و اقامه ساقط نمى شوند.
935 – اگر در شرط سوم از شرطهایى که در مساله پیش گفته شد شک کند , یعنى شک کند که نماز جماعت صحیح بوده یا نه , اذان و اقامه از او ساقط است .
ولى اگر در یکى از پنج شرط دیگر شک کند بهتر است به رجاء مطلوبیت اذان و اقامه بگوید.
936 – کسى که اذان دیگرى را که براى اعلام یا براى نماز جماعت مى گوید بشنود مستحب است هر قسمتى را که مى شنود آهسته بگوید.
937 – کسى که اذان و اقامه دیگرى را شنیده باشد , چه با او گفته باشد یا نه , در صورتى که بین آن اذان و اقامه و نمازى که مى خواهد بخواند زیاد فاصله نشده باشد , مى تواند براى نماز خود اذان و اقامه نگوید.
938 – اگر مرد اذان زن را با قصد لذت بشنود , اذان او ساقط نمى شود , بلکه اگر قصد لذت هم نداشته باشد , ساقط شدن اذان اشکال دارد.
939 – اذان و اقامه نماز جماعت را باید مرد بگوید , ولى در نماز جماعت زنان اگر زن اذان و اقامه بگوید کافى است .
940 – اقامه باید بعد از اذان گفته شود و نیز در اقامه معتبر است که در حال ایستادن و طهارت از حدث با وضو یا غسل یا تیمم باشد.
941 – اگر کلمات اذان و اقامه را بدون ترتیب بگوید , مثلا حی على الفلاح را پیش از حی على الصلاه بگوید , باید از جایى که ترتیب بهم خورده دوباره بگوید.
942 – باید بین اذان و اقامه فاصله ندهد , و اگر بین آنها به قدرى فاصله دهد که اذانى را که گفته اذان این اقامه حساب نشود , مستحب است دوباره اذان را بگوید.
و نیز اگر بین اذان و اقامه و نماز به قدرى فاصله دهد که اذان و اقامه آن نماز حساب نشود , مستحب است دوباره براى آن نماز اذان و اقامه بگوید.
943 – اذان و اقامه باید به عربى صحیح گفته شود , پس اگر به عربى غلط بگوید یا به جاى حرفى حرف دیگر بگوید , یا مثلا ترجمه آن را به فارسى بگوید صحیح نیست .
944 – اذان و اقامه باید بعد از داخل وقت نماز گفته شود و اگر عمدا یا از روى فراموشى پیش از وقت بگوید باطل است مگر در صورتى که وقت در میان نماز داخل شود , حکم به صحت آن نماز مى شود که در مساله ( 752 ) بیان آن گذشت .
945 – اگر پیش از گفتن اقامه شک کند که اذان گفته یا نه باید اذان را بگوید ولى اگر مشغول اقامه شود و شک کند که اذان گفته یا نه , گفتن اذان لازم نیست .
946 – اگر در بین اذان یا اقامه پیش از آنکه قسمتى را بگوید شک کند که قسمت پیش از آن را گفته یا نه , باید قسمتى را که در گفتن آن شک کرده بگوید , ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان یا اقامه شک کند که آنچه پیش از آن است گفته یا نه , گفتن آن لازم نیست .
947 – مستحب است انسان در موقع اذان گفتن , رو به قبله بایستد و با وضو یا غسل باشد , و دستها را به گوش بگذارد و صدا را بلند نماید و بکشد و بین جمله هاى اذان کمى فاصله دهد و بین آنها حرف نزند.
948 – مستحب است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد و آن را از اذان آهسته تر بگوید و جمله هاى آن را بهم نچسباند , ولى به اندازه اى که بین جمله هاى اذان فاصله مى دهد بین جمله هاى اقامه فاصله ندهد.
949 – مستحب است بین اذان و اقامه یک قدم بر دارد , یا قدرى بنشیند یا سجده کند یا ذکر بگوید یا دعا بخواند یا قدرى ساکت باشد یا حرفى بزند یا دو رکعت نماز بخواند , ولى حرف زدن بین اذان و اقامه نماز صبح و نماز خواندن بین اذان و اقامه نماز مغرب مستحب نیست .
950 – مستحب است کسى را که براى گفتن اذان معین مى کنند عادل و وقت شناس و صدایش بلند باشد و اذان را در جاى بلند بگوید


الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج به حق زینب کبری سلام الله علیها

حتما ببینید

فتوای امام خامنه ای درباره روزه ماه رمضان در شرایط کرونا

پرسش و پاسخ به شرح زیر است: سؤال: در شرایط کنونی که بیماری کرونا شیوع پیدا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *